Pomnik zlokalizowany w Waszyngtonie, w parku National Mall, mający upamiętniać żołnierzy biorących udział w walkach podczas wojny koreańskiej. Kongres Stanów Zjednoczonych zatwierdził jego budowę 28 października 1986. Oficjalne otwarcie nastąpiło w 1995 roku, w 42. rocznicę rozejmu, stanowiącego zakończenie działań wojennych, dokonał go prezydent Bill Clinton.
Pomnik ten ma trójkątną postać, w jego wnętrzu znajduje się 19 figur, wykonanych ze stali nierdzewnej, z których każda jest większych rozmiarów niż człowiek. Przedstawiają one żołnierzy amerykańskich na patrolu: 15 piechurów, 2 marines, 1 medyka, 1 członka sił powietrznych. Są w pełni uzbrojeni, teren, na którym zostali umiejscowieni przypomina szatę leśną Korei. Od północy ograniczony jest ścieżką, od południa granitową ścianą, na której znajdują się zdjęcia przedstawiające ludzi biorących udział w tej wojnie.
Pomnik Alberta Einsteina w Waszyngtonie znajduje sie w pobliżu Narodowej Akademii Nauk. Monumentalną postać naukowca w brązie wykonał rzeźbiarz Robert Berks. Pomnik odsłonięty został w 1979 roku. Siedzący Einstein trzyma w ręce kartki z trzema równaniami, które są najważniejszymi jego osiągnięciami naukowymi - ogólna teoria względności, efekt fotoelektryczny oraz równoważność materii i energii.
Martin Luther King, Jr. (ur. 15 stycznia 1929 w Atlancie, zm. 4 kwietnia 1968 w Memphis) – pastor baptystyczny, działacz na rzecz równouprawnienia, zniesienia dyskryminacji rasowej, laureat pokojowej Nagrody Nobla z roku 1964, Człowiek Roku 1963 według magazynu „Time”. Zamordowany 4 kwietnia 1968 przez przeciwników równouprawnienia Afroamerykanów.
Przemówienie, które czarnoskóry przywódca ruchu o równość praw obywatelskich wygłosił 28 sierpnia 1963 r., podczas słynnego "Marszu na Waszyngton", uważane jest za jedno z przełomowych wydarzeń w historii Ameryki. Stojąc przed ogromnym pomnikiem poświęconym Abrahamowi Lincolnowi, prezydentowi, który sto lat wcześniej doprowadził do zniesienia niewolnictwa, King wzywał Amerykanów do podjęcia walki na rzecz równouprawnienia.
W latach 1964-65 prezydent Lyndon B. Johnson doprowadził do przyjęcia ustaw delegalizujących segregację rasową i gwarantujących Murzynom prawa wyborcze. Było to wielkie zwycięstwo zrodzonego dekadę wcześniej ruchu praw obywatelskich. Zapoczątkowany został przez protest Rosy Parks, która w roku 1955 w miasteczku Montgomery, w Alabamie, odmówiła zajęcia przeznaczonego specjalnie dla czarnych miejsca w miejskim autobusie. Doprowadziło to do masowych demonstracji - m.in. trwającego wiele miesięcy bojkotu transportu publicznego. Protesty polegały na stosowaniu taktyki biernego oporu i walki o prawa obywatelskie Afroamerykanów, polegającej na zajmowaniu przez czarnoskórych studentów miejsc rezerwowanych dla białych w lokalach publicznych.
W 2011 roku na jego cześć odsłonięto dziewięciometrowy pomnik w West Potomac Park w Waszyngtonie, niedaleko miejsca gdzie Martin Luther King wygłosił słynne przemówienie „I have a dream” czyli „Mam marzenie”. W uroczystościach uczestniczył prezydent USA Barack Obama oraz wiceprezydent Joe Biden.
Pomnik Waszyngtona, biały obelisk znajdujący się w parku National Mall w Waszyngtonie, upamiętniający prezydenturę George'a Washingtona.
Jest zbudowany z marmuru, piaskowca i granitu. Należy do najwyższych tego typu obiektów, jego wysokość wynosi 169,3 metra. Szacuje się, że waży około 80 tysięcy ton.
Pomnik został zaprojektowany przez Roberta Millsa. Prace budowlane rozpoczęły się w 1848 roku. Budowę ukończono dopiero 6 grudnia 1884 roku po kłopotach finansowych oraz wojnie secesyjnej, 30 lat po śmierci architekta. Oficjalne odsłonięcie, odbyło się 9 października 1888 roku.
Wewnątrz pomnika znajduje się winda, którą można wjechać na jego szczyt, skąd w zależności od przezroczystości powietrza rozciąga się widok nawet na ponad 60 km. W momencie ukończenia stanowił najwyższą budowlę na świecie, utracił go na rzecz wieży Eiffla w 1889 roku.
Mauzoleum upamiętniające szesnastego prezydenta Stanów Zjednoczonych Abrahama Lincolna w Waszyngtonie, budynek przypomina wyglądem klasyczną grecką świątynie, zbudowany na planie prostokąta otoczony 38 kolumnami doryckimi z białego marmuru Colorado. Każda z nich ma wysokość 13,4 m i średnicę 2,3 m. Dwie z nich stoją przy wejściu , a pozostałych 36 symbolizuje 36 stanów tworzących Unię w momencie śmierci Abrahama Lincolna. Nad nimi wyrzeźbiono 48 festonów, które symbolizują 48 stanów Unii w chwili otwarcia mauzoleum.
Wewnątrz mauzoleum znajduje się 5,8-metrowej wielkości posąg przedstawiający zamyślonego Lincolna siedzącego w fotelu. Wykonano go z 28. kawałków georgiańskiego marmuru tak dokładnie dopasowanych, że miejsca ich łączenie są niewidoczne. Sprawia to wrażenie na oglądających, że posąg jest wykonany z jednego kawałku marmuru. Nad głową Lincolna wyryto napis: "W tej świątyni tak jak w sercach ludzi, dla których ocalił Unię, pamięć o Abrahamie Lincolnie zawsze będzie święta". Po bokach wyryto dwa fragmenty przemówień Lincolna, z roku 1863 i 1865.
Biały Dom - oficjalna siedziba i miejsce pracy prezydenta Stanów Zjednoczonych, ma już ponad 200-letnią historię. Budowa tego obiektu zapoczątkowana projektem imigranta z Irlandii Jamesa Hobana rozpoczęła się w 1792 roku, natomiast uroczyste oddanie miało miejsce osiem lat później, w roku 1800. Pierwszym mieszkańcem pałacu był John Adams – ówczesny prezydent Stanów Zjednoczonych. Natomiast za każdym razem, gdy głowa państwa się zmieniała, następowały również zmiany w wystroju wewnątrz budynku. Jedynie prezydent Truman zdecydował się na poważniejsze zmiany i przebudował praktycznie całe wnętrze, pozostawiając bez zmian tylko trzecie piętro pałacu.
Budynek Białego Domu doświadczył do tej pory kilku przykrych wydarzeń, głównie związanych z pożarami. Pierwszy poważny pożar miał miejsce podczas wojny Brytyjczyków z Amerykanami i było w 1814 roku, natomiast drugi wybuchł w 1929 roku, gdy prezydenturę sprawował Hoover. Nietknięte wydają się być ściany zewnętrzne budynku, które stanowią najstarszą część budynku. Biały Dom to trzy główne części, do których należą: Rezydencja Wykonawcza, Zachodnie oraz Wschodnie Skrzydło. Najstarszą częścią jest Rezydencja Wykonawcza, stanowiąca centrum Białego Domu, na pierwszym piętrze znajdują się pomieszczenia o charakterze reprezentacyjnym, na parterze swoje miejsca znalazły biblioteka i pomieszczenia gospodarcze, natomiast drugie i trzecie piętra służą wyłącznie parze prezydenckiej jako mieszkanie . W Zachodnim Skrzydle znajduje się Gabinet Owalny, w którym prezydent wykonuje codzienną pracę.
Skrzydło Wschodnie służyło głównie jako część ochronna dla prezydenta i jego rodziny, tam bowiem znajduje się bunkier odporny nawet na atak nuklearny, w tym skrzydle znajdują się też pomieszczenia biurowe Pierwszej Damy i jej pracowników. Na całość składa się również budynek sąsiedniego Urzędu Wykonawczego prezydenta oraz tereny rekreacyjne w postaci rozległych ogrodów z mnóstwem zieleni.
